Menu Sluiten

Home

 

Het vervolg op het boek Een dubbele strijd

Hoi, welkom op mijn blog!

Ik ben Linda de Klerk en schrijfster van het boek Een dubbele strijd, dat in 2015 is uitgekomen. Omdat het verhaal nog lang niet is geëindigd, ga ik verder op deze blog. Hier deel ik wat ik sindsdien heb meegemaakt, en nog steeds meemaak. Want zoals het er voorstaat, is de strijd nog lang niet gestreden!

De reden voor het vervolg op Een dubbele strijd

Eigenlijk is het niet 1 reden dat ik heb gekozen voor een vervolg, maar meerdere redenen.

Als eerste hoop ik dat medisch personeel meeleest. In de hoop dat ze het vitamine B12 tekort serieuzer gaan nemen, en beseffen wat ze iemand aan kunnen doen als deze ziekte (ziekte van Addison-Biermer) niet tijdig ontdekt en juist behandeld wordt.

Ten tweede hoop ik er mensen mee te helpen. Mensen die bijvoorbeeld klachten herkennen en opzoek zijn naar meer informatie. Maar vooral ook mensen die, net als ik, slachtoffer zijn van een medische misser. Want de weg die daarna volgt, is niet niks.

Door alle hindernissen die ik tegenkom, sinds ik de fouten van de huisarts heb ontdekt, vind ik dat dit open gedeeld moet worden. Nu is de schade in mijn geval wel uitzonderlijk extreem, maar daardoor heb ik juist die ervaringen opgedaan. Hiermee hoop ik dat er meer aandacht aan besteed wordt, en er dingen gaan veranderen voor slachtoffers van medische missers.

Maar ook, dat als het jou overkomt, dat je weet waar je aan begint, en wat je eventuele opties zijn. En misschien helpt het, om je op de strijd voor te bereiden die nog gaat komen. Als je ervoor kiest om te vechten. Het is namelijk in Nederland verschrikkelijk moeilijk om recht te krijgen in deze situatie, en daarom niet gek als je er niet aan durft te beginnen.

Wat kun je hier vinden?

Op deze blog deel ik alles wat te maken heeft met de strijd die volgt. En soms zal ik ook gewoon bloggen over wat ik in het dagelijks leven meemaak, denk en tegenkom;

Voorlopig zal alle informatie langzaam toegevoegd worden, want het is erg veel, en ik kan maar beperkt achter de computer zitten

Een korte samenvatting van het boek Een dubbele strijd

Zodat je beter kunt begrijpen waar deze blog over gaat, zal ik hieronder het verhaal uit mijn boek kort proberen samen te vatten;

Vanaf ongeveer 2003 kreeg ik wat gezondheidsklachten, waaruit een aantal diagnoses kwamen. Langzaam werd dat steeds meer, tot ik in maart 2009 op een ochtend wakker wordt, en me niet meer kan bewegen van de pijn. Ook daaruit volgden weer een aantal diagnoses die volgens artsen niet behandeld konden worden. Alleen met wilskracht ben ik toen weer wat opgekrabbeld.

Ik werkte in die tijd nog als teamleider van een supermarkt. Dit lukte helaas niet meer, en na 2 jaar re-integratie bleek ook de aangepaste functie niet te lukken. Vanaf toen ben ik van alles gaan proberen om toch nog vanuit huis aan het werk te blijven. Maar, ik werd langzaam aan steeds zieker en beperkter.

Uiteindelijk moest ik werken helemaal opgeven in 2015. En door een vriendin, en met behulp van een ervaringsdeskundige, kwam ik erachter wat er mis was met mijn gezondheid. En daarbij dat de huisarts fouten had gemaakt.

Ik bleek al jaren en vitamine B12 tekort te hebben, welke eerst niet, en daarna onvoldoende was behandeld. Doordat de vitamine B12 een grote rol speelt in onder andere de aanmaak van cellen (waar je lichaam uit is opgebouwd), de aanmaak van DNA en het transport van rode bloedcellen, is er een heleboel beschadigd in mijn lichaam.

Ik ben toen alles zelf gaan uitzoeken, en kwam erachter dat niet alleen de huisarts, maar ook andere artsen fouten hadden gemaakt. Omdat de huisarts de meeste (en eenvoudige) fouten had gemaakt, en hij mijn hele dossier had, heb ik toen besloten om hem aansprakelijk te stellen.

Naast het uitzoeken van de gemaakte fouten, ben ik ook opzoek gegaan naar antwoorden over mijn gezondheid. Zoals de juiste diagnoses en behandelingen. Want in eerste instantie had ik de hoop dat ik beter zou worden. Of in ieder geval een een stuk beter. Helaas bleek dat niet op te gaan. Door alle fouten die er zijn gemaakt, is de schade permanent geworden. En sommige aandoeningen zelfs progressief.

In mijn boek kun je lezen welke weg ik heb genomen. En waar ik allemaal mee te maken kreeg. Zoals artsen die zonder degelijk onderzoek, of goed te kijken naar uitslagen, direct zeiden dat het tussen mijn oren zat. Of het zoeken naar een huisarts die wel de juiste behandeling wilde geven. Want, ondanks dat het in de bijsluiter van de vitamine B12 staat, wil bijna geen arts op die manier behandelen.

In de stukken van onder andere de rechtszaak die ik hier deel, zal het hele verhaal uitgebreid uitgelegd worden.

 

Ik hoop dat je iets aan de blog hebt, wat je misschien verder kan helpen. Of misschien is alleen al herkenning waardevol.

Maar, mocht je zelf nog in eenzelfde soort situatie zitten, kun je overwegen of je de informatie op de blog wel wilt lezen. Het is een moeilijk verhaal met een hoop narigheid, waar je misschien nog niet aan toe bent. En misschien wil je ook helemaal niet weten waar je tegenaan loopt. Of je kunt overwegen om het samen met iemand te lezen.

Mocht je vragen of opmerkingen hebben, stuur me dan gerust een bericht. Het kan wel even duren voor ik antwoord, doordat ik betere en minder goede dagen heb 🙂

Groetjes Linda