Menu Sluiten

Een beetje chaos en een nieuwe huisgenoot

De afgelopen week is het hier een beetje een chaos geweest. Vorige week heb ik samen met een vriendin een poes van de straat gehaald. Daardoor werd het allemaal wat rommelig, en had ik geen tijd voor de blog of de rechtszaken. Nu lijkt alles weer redelijk op orde, en gaan we weer de nodige dingen doen.

Een zieke poes op straat

Begin december viel het een vriendin en mij al op, dat er een poesje op straat liep die er niet zo gezond uitzag. Ze had een hele dikke buik. We dachten dat ze of zwanger was, of ziek was. We hebben haar toen even niet meer gezien, maar de afgelopen maand ineens weer wel. Ze probeerde al een keer bij me binnen te stappen. We liepen regelmatig een rondje om te zien of we haar zagen.

Ook tijdens de stormen zijn we gaan kijken. Een kattenzwangerschap duurt niet zo lang, en ze had nog steeds die hele dikke buik. Daardoor hadden we al het vermoeden dat ze ziek was, en wilden niet dat ze buiten zat met dit weer. Vorige week zaterdag zagen we haar weer, en net op dat moment stapte er een man naar buiten.

Mijn vriendin vroeg gelijk of hij de eigenaar was, en of ze wel eens binnen kwam. Hij legde uit dat hij de eigenaar was, maar dat ze niet binnen kon door zijn nieuwe pup. Daarop zei ik tegen hem dat ze wel eens bij mij binnen probeerde te komen. Nou, dat was prima hoor. Ze kwam vanzelf wel weer terug. Daarop hebben wij haar maar mee genomen, want het was rotweer. Of eigenlijk mee gelokt, want ze kwam er zelf al achter aan.

Eenmaal binnen

Eenmaal binnen stortte ze eigenlijk in. Het was alsof ze dacht “Eindelijk, ik ben uit dat rotweer”. Ze is gaan liggen, en alleen opgestaan voor eten. En aandacht. Want aandacht vond ze heerlijk. Ze lijkt super dankbaar dat ze hier binnen mag zijn, en dat ze op gezette tijden eten krijgt. En aaitjes. Er waren dit weekend 2 vriendinnen bij mij, en ze was helemaal gelukkig met al het getut. Ze heeft geen enkele keer aangegeven dat ze weg wilde, of naar buiten wilde.

Wel bleek al snel dat ze inderdaad wat mankeerde. De buik was heel dik en hard en zat duidelijk in de weg. Ze kan zichzelf niet eens goed schoonhouden. En daardoor kon ze zich buiten dus ook helemaal niet goed uit de voeten maken als er wat was. Ze kon niet eens goed op de bank komen. Ook had ze koorts, was ze sloom en had ze een slecht evenwicht.

Naar de dierenarts

Omdat de eigenaar het niet had gedaan, en wij ons zorgen maakten zijn we gelijk die maandag naar de dierenarts geweest. Daar bleek ze flink oormijt te hebben, en beide oren waren daardoor ontstoken. Ook had ze een losse tand die bij iedere hap op een ontsteking drukte. En een ontsteking in haar buik, waardoor die vol zit met vocht.

De kosten waren €160,-. Ik heb het geld geleend. En doordat ik het verhaal op Facebook deelden, wilden mensen die weten dat ik heel weinig centjes heb, helpen. Ze hebben gedoneerd. In totaal heb ik €110,- van de €160,- ontvangen voor haar dierenarts rekening. Ook heeft iemand heel veel kattenvoer opgestuurd. Zo lief!

De hele week chaos

De poes (nu weten we dat ze Kitty heet) moest meerdere keren per dag medicatie. Haar oren mag ik zo doen, maar de antibiotica is vreselijk! Die is zo vies, dat de tranen haar letterlijk over de wangen lopen. De eerste dag is ze behoorlijk ziek geweest van de narcose en de ontworming. Omdat ik vrij beperkt ben in “mijn kunnen” en energie, was dit voor mij eigenlijk mijn dagtaak. Helemaal niet erg, ik doe het graag. Maar daardoor had ik even geen tijd voor andere dingen.

Ondertussen probeerden we ook met de eigenaar in contact te komen, wat niet echt makkelijk ging. Hij deed niet open, de brievenbus zat dicht geplakt, en hij liep altijd snel voorbij. En omdat ik niet goed wist hoe hij zou reageren, wilde ik alleen samen met die vriendin hem aanspreken. Maar ondertussen kon ik Kitty niet buiten laten. Dat wilde ze ook niet, maar als hij haar binnen zou halen, zou ze ook haar medicijnen niet krijgen, terwijl hij niet wist wat er aan de hand was.

Ook is mijn eigen poes niet heel erg blij met de situatie. Ze denkt altijd (het gebeurt wel eens vaker dat ik even een kat opvang) dat haar plekje dan weg is. Ze is vreselijk jaloers, maar ook bang. Terwijl Kitty het heel goed doet. Als Saartje naar haar gromt, draait Kitty zich om en gaat met de rug naar haar toe liggen. Alsof ze wil zeggen “ik ben er niet, maak je niet druk”.

Jammer genoeg is Saartje echt heel boos en in de war. Daardoor viel ze mij steeds aan, en ze weigerde in de woonkamer te komen. Dan vlucht ze naar boven. Wat niet handig is, omdat ik haar om de paar uur met een spuitje moet bijvoeren, en ik eigenlijk de trap niet goed op kan. Gelukkig is dat ondertussen iets verbeterd. Gisteravond kwam ze zelfs op schoot. Alleen als ze naar buiten is, moet ik goed opletten. Ze wil dan eigenlijk niet naar binnen terug, en dan moet ik haar ophalen.

Een nieuwe huisgenoot

Het was eigenlijk de bedoeling haar beter te maken, en dan een fijn thuis voor haar te vinden. Want hoe lief ze ook is, met €20,- per week om van te leven, heb ik niet het geld voor alle kosten. En ook zij verdient de zorg die ze nodig heeft. Voor mijn eigen poes moet ik het al lenen als ze naar de dierenarts moet.

Maar, gisteren en eergisteren hebben we eindelijk overleg gehad met de eigenaar. Hij was zich er niet van bewust dat ze het zo zwaar had buiten en dat ze ziek was. Het is een een man die ook wat dingen mankeert, en niet zo denkt als de meesten van ons. (Hopelijk heb ik het zo netjes verwoord).

Hij vind het prima als ze hier blijft, maar ik hoef niet te rekenen op financiële bijdrage. Ook had hij een paspoort mee van Kitty. Ze komt uit Parijs, en wordt in mei 21! Dat is oud voor een kat die altijd buiten heeft geleefd.

Deze informatie heeft voor mij wel de zaak veranderd. Omdat ze zo oud is, en hier heel tevreden lijkt, wil ik haar niet weer doorschuiven naar een ander. (En wie neemt een kat van die leeftijd over?) Ook wil het baasje haar af en toe opzoeken. Het is niet handig, en ik hoop een oplossing te vinden voor de kosten. Maar haar terug op straat zetten doe ik ook niet. Ik zal gewoon proberen haar nog een fijne tijd te geven hier, zodat ze nog even kan genieten. We komen vast wel met een oplossing als het nodig is.

In ieder geval wil ik wel iedereen bedanken die zo lief was voor haar, en ook de mensen die donaties hebben gegeven voor Kitty! Het is hartverwarmend dat er nog zulke mensen zijn♥

Related Posts