Menu Sluiten

Gezondheid nu

Ik zal hier niet te uitgebreid over uitweiden. In de onderdelen van de rechtszaak is eigenlijk alles al te lezen over mijn gezondheid. Maar om de pagina “Zo ziet het leven er nu uit” compleet te maken, voeg ik het hier nog even apart toe.

Mijn gezondheid nu

In de afgelopen jaren zijn de volgende diagnoses gesteld. En vermoed wordt nog dat ik ook artritis heb.

Chronische hyperventilatie
Ziekte van Reynaud
Ziekte van Buerger
Prikkelbare darmsyndroom
Pre-menstrueel syndroom
Chronische eczeem
Fibromyalgie
Scoliose
Hartritmestoornissen
Chronische gastritis
Versleten nek
Ziekte van Addison-Biermer
Gecombineerde strengziekte
Dunne Vezel neuropathie
Chronische vermoeidheidssyndroom
Slaapstoornissen (overmatig snurken, lichte slaapapneu en Catathrenia)
Het syndroom van Tietze
En nog een chronisch syndroom. Ik weet niet meer hoe hij heet. Het gaat om een bult in de gehemelte die ontstoken is.

Maar, naast bovenstaande diagnoses, zijn er nog en heleboel andere klachten. Zoals overgevoeligheid voor licht, lawaai en drukte. Chronisch ontstoken slijmvliezen in de neus, die regelmatig lijkt door te gaan naar mijn hoofd. Veel hoofdpijn (geen migraine, de dokter wist niet wat het was), gevoelige blaas, concentratieproblemen, geheugenproblemen etc..

Niks werkt meer zoals het moet

We hebben het al met meerdere mensen geprobeerd, maar er is niets meer te bedenken. Geen onderdeel in mijn lijf werkt meer zoals het moet. Zelfs mijn huid, ogen en haar geven problemen. Dat is heel bizar. Dat dat kan. En daarom moet ik ook met allemaal gekke dingen rekening houden.

Zo kan ik dingen vaak wel, maar beperkt. Of, als ik teveel doe, wordt ik heel stijf en kan ik mij letterlijk niet meer bewegen. Ook moet er met allerlei dingen rekening gehouden worden met bijvoorbeeld kleding. Een broek mag geen knoop hebben, maar moet mee rekken met mijn buik. De stof moet zacht zijn, anders doet het zeer aan mijn benen. En eten en drinken, die blijft ook lastig.

Nog een nadeel is, is dat stress dingen verergerd. Het is geen oorzaak van klachten, maar kan ze wel versterken. En mijn dagen zijn nu geheel gevuld met stressvolle dingen. Dat maakt het niet makkelijker voor mijn gezondheid. Ook duurt het veel langer als ik uit de stress ben, voordat die klachten weer terugzakken naar de”normale” gradatie.

Moeilijk om te bepalen of er iets anders mis is

En… Mijn weerstand is vreselijk slecht. Ondanks dat ik wel gezond probeer te eten, mijn vitamines op pijl houd, lijkt dat er geen invloed op te hebben. Als iemand naast me hoest, ben ik binnen een week verkouden. Alle virusjes pik ik meestal wel op.

Maar, ik voel vaak niet wat er mis is. Of in ieder geval duurt het een paar dagen voor ik weet dat het de griep is, en niet “zomaar” een slechte dag. Vooral met andere dingen geeft dat nog wel eens problemen. Zoals een blaasontsteking, andere ontsteking of andere kwalen. Omdat er al zoveel mis is met mijn gezondheid, weet ik vaak niet of iets bij een al gestelde diagnose hoort, of niet.

Zo kan ik maanden doorlopen met iets, voor ik besluit dat ik toch naar de dokter moet. En dan kan het zijn dat het alsnog bij een bestaande diagnose hoort (vaak zijn er episodes dat je van een bepaalde klacht meer last hebt. Bijvoorbeeld de Fibromyalgie is door het weer te beïnvloeden). Of, dat ik dus al veel te lang ergens mee loop, wat eerder opgelost had kunnen worden.

Goede en slechte dagen

Zoals iedereen heb ik goede en slechte dagen. Een goede dag is als de pijn redelijk is, en er geen extra dingen bijkomen, zoals de hoofdpijn. En als ik een keer redelijk geslapen heb, maakt dat ook een wereld van verschil. De goede dagen zijn er iets minder, maar daar geniet ik des te meer van.

De slechte dagen zijn er wat vaker. Omdat er dan weer een ontsteking is, de hoofdpijn, of ik heb de vorige dag teveel gedaan. (Dat blijft heel moeilijk om in te schatten!) Maar, ondanks dat gaat het leven door. Ik probeer toch altijd een aantal nuttige dingen te doen op een dag. Of ik me nu goed voel of net. Anders kom ik weer terug in het tijdperk van alleen op de bank liggen met een kleedje. En ik wil zolang het kan, zoveel mogelijk doen. Want er komt een tijd mijn gezondheid nog meer achteruit gaat, omdat in ieder geval de neuropathie progressief is. De kans is aanwezig dat ik uiteindelijk helemaal rolstoel afhankelijk wordt.

Alleen als het echt slecht is, of te veel slechte dagen achter elkaar, neem ik een rustdag. Want dan helpt het niet als ik doorga. Dan ga ik me alleen rotter voelen. En als ik er een virus bovenop heb. Want dan slaat letterlijk alles op tilt.

En dat maakt het wel eens lastig. Mensen zien je op de goede dagen, en zien je dingen doen. Ze denken dan vaak dus dat er weinig aan de hand is. Maar als iemand alleen een griepje heeft, meld die zich meestal toch ook ziek?