Menu Sluiten

De eerste keer naar de voedselbank

naar de voedselbank

Zoals voorspeld, ben ik afgelopen woensdag gecrasht. Een neusslijmvliesontsteking (wat een woord om te schrijven!) die doorgetrokken was naar mijn hoofd. En medicijnen verandering (echt super dat er met bijna alle medicijnen regelmatig leveringsproblemen zijn…). De medicijnen verandering heeft een behoorlijke weerslag.

 

Aanmelding bij de voedselbank

Een mevrouw van de GGD wilde mij graag helpen, en het enige wat ze kon bedenken was het aanmelden bij de voedselbank. In mijn situatie is dat wel een optie. Het is bizar, als je bedenkt dat ik nu gewoon ruim €2000,- netto hoor te verdienen, maar door de fouten van de huisarts niet meer kan werken, en daardoor aan een minimumuitkering zit. En maar gemiddeld €17,- tot €20,- gemiddeld per week heb om van te leven (ik en de kat eten, schoonmaakmiddelen, toiletartikelen, extra medicatie, kleding, dingen die stuk gaan vervangen…) door alle kosten die met mijn gezondheid te maken hebben.

Nu heb ik nog best geluk hoor. Er zijn ook vrienden die zien dat ik bijvoorbeeld nieuwe schoenen nodig heb, en die daar dan voor zorgen. Of me bijvoorbeeld eens meenemen om wat te drinken. En ook als het nodig is, kan ik geld lenen. Daar ben ik heel dankbaar voor. Maar het is verschrikkelijk vernederend, om als je altijd zelfstandig was, en hard werkte, nu overal je handje op moet houden. En gewoon een heleboel dingen die nodig zijn, niet kunt doen.

De eerste keer naar de voedselbank

Ondanks dat ik niet fit was, wilde ik toch naar de voedselbank. Ik moest mijn pasje ophalen, en het zijn toch boodschappen die erg welkom zijn. Ik moest 2 lege tassen meenemen, en had eigenlijk zo gevonden waar ik moest zijn. Het ontvangst was heel hartelijk. De mensen die vrijwillig bij de voedselbank werken, lijken dit met plezier te doen. Ook lijkt het erop dat ze wel begrijpen dat je zoiets niet voor je lol doet, en je een beetje schaamt dat je daar komt.

Omdat dit voor mij de eerste keer was dat ik kwam, en al heel lang geen cent heb, vonden ze dat mijn voorraadkast aangevuld moest worden. Ook mocht ik, wat ik over had, aan iemand geven die het ook goed kon gebruiken (er zijn veel mensen die net op de grens leven. Ze zitten net boven de grens van de voedselbank, maar hebben het financieel niet ruim).

Het is wel zo, het zijn merendeel de restjes die anderen niet willen. Bijzondere smaakjes, dingen op, of over datum etc.. Maar toch zat er ook heel veel tussen wat goed te gebruiken was. Vers brood, ingevroren pakken vlees en verse groenten. En lekkers, zoals zakken kruidnoten en kerst chocolaatjes. Dus ik ben heel dankbaar dat de voedselbank er is, en dat de mensen daar zo vriendelijk hun werk doen. Het scheelt toch weer een heel klein beetje aan zorgen.

4 tassen vol

Uiteindelijk had ik bij elkaar 4! tassen vol. Er zaten wel ook broden bij en een reuzen keukenrol, maar toch. Thuis heb ik alles uitgezocht, en zo meteen breng ik een deel naar een vriendin de het ook goed kan gebruiken.

We hebben maar afgesproken dat ze volgende keer mee gaat. Na het sjouwen van die tassen, heb ik de rest van de middag mijn linkerarm niet meer kunnen gebruiken 😮 Ik kon zelfs geen kopje optillen, de hele sturing was weg. En vandaag… onwijze spierpijn in beide armen en schouders, bij iedere beweging. Maar het was het helemaal waard!