Menu Sluiten

Nachtmerrie van een nacht

Bijna iedereen heeft het wel eens, dat je maar niet kunt slapen. Soms komt het omdat je alleen maar ligt te denken. Maar, als je ziek bent, kan de nacht echt een nachtmerrie zijn. En als je chronisch ziek bent, kan dit best heel regelmatig voorkomen.

Afgelopen nacht was er weer zo een

Het begon gisteravond al rond een uur of tien. Mijn buik begon onwijs te borrelen en ik kreeg het zuur (luide zuuroprispingen, zuur wat omhoog komt en waardoor je het helemaal benauwd krijgt). Natuurlijk niet zachtjes, nee, dat moet allemaal luid en duidelijk. Dus weer reactie van de buren, waardoor ik de zenuwen krijg, en het alleen maar erger wordt.

Ik had de medicijnen ingenomen die normaal gesproken vrij snel helpen. Maar dat was nu weer eens niet het geval. In de hoop dat het toch zou afzakken, ging ik pas laat naar bed, tegen een uur of 12.

Geen houding om te kunnen slapen

In de nacht heb ik altijd wel problemen. Door mij scheef gegroeide rug, versleten nek, dikke buik, zenuwpijn, noem maar op. Ik kan eigenlijk ook niet liggen. Dat hou ik een paar uurtjes vol, en dan moet ik mezelf overeind zien te hijsen, want dan doet alles zeer. Daarom slaap ik meestal half liggend, half zittend.

Maar, geen houding werkte. Alles zorgde ervoor dat het zuur en gerommel in mijn buik alleen maar erger werd. Het enige wat dan helpt, is plat op mijn rug gaan liggen. Om de een of andere reden kan het zuur dan niet omhoog. En om meerdere redenen is het niet handig als ik zo in slaap val. Ten eerste heb ik  natuurlijk die slaapstoornissen, en het is algemeen bekend dat je meer snurkt als je op je rug ligt. Ten tweede de pijn!

Eindelijk even in slaap

Ik denk dat ik uiteindelijk rond 1 uur in slaap ben gevallen. En rond een uur of half 4 werd ik wakker van de pijn. Door het liggen raken een aantal zenuwen bekneld, waardoor ook een deel van mijn lijf slaapt (niets voelen behalve tintelingen). Zie dan maar overeind te komen, als je stijf bent en alle bewegingen doen zeer!

Vroeger was het zo erg dat ik me op handen en voeten uit bed moest laten vallen, en zo anderhalf uur rond moest kruipen, tot ik weer op het bed of de bank kon klimmen. En dan daar nog een half uur heen en weer wiebelen omdat alles zeer doet, tot ik moe genoeg was en er mee in slaap kon vallen. Dat komt gelukkig niet veel meer voor. Mijn lichaam krijgt eerder een seintje dat ik overeind moet.

De enige manier om overeind te komen in bed/op de bank, is om met mijn voeten af te zetten, zodat mijn bovenlijf omhoog wordt gewerkt. Omdat ik op de bank meer met kussens kan opbouwen en ze beter blijven hangen dan op een matras, slaap ik al heel lang op de bank. Maar die gaat net als een bed heel erg kraken (ik heb ook al 3 bedden versleten in een paar jaar tijd) doordat ik met alle geweld beweeg. Daardoor staan de 2 bankhelften los van elkaar. Dan kraakt hij iets minder.

Het nadeel is, dat je dan het andere deel kunt wegschuiven als je je met je voeten afzet… Dat gaf dus even kabaal vannacht. Piepend schoof het andere deel weg. (Sorry!)

Binnenkort wil ik proberen om via het WMO misschien een ziekenhuis bed te krijgen. Die hebben als het goed is een stalen frame, en kunnen daardoor misschien ook meer hebben. Bovendien wordt mijn rug nu alleen maar schever, omdat ik hang in allerlei houdingen op scheve kussens die over een rugleuning hangen.

Een lange nacht

Toen ik eenmaal wat rechter op zat, begon die buik weer zo vreselijk te rommelen en te piepen. Door verandering van houding lijkt mijn hele buik te verzakken. Weer kon ik geen houding vinden. Ik ben er maar even uit gegaan, naar het toilet geweest, even een poosje staan voor mijn rug.

Omdat ik wakker was en aan de wandel ging, dacht Saartje (mijn poes) dat het tijd was om op te staan. Dus die weer duidelijk maken dat het nog niet zover was. Ook kwam ze iedere keer als ik van houding veranderde, bovenop me liggen. Heel erg lief, maar niet zo handig als je je al niet kunt bewegen van de pijn 🙂 Ik heb het 5 uur zien worden. En daarna ben ik toch weer in slaap gevallen.

En dan komen de nachtmerries

Ken je dat? Als je tegen de ochtend in slaap valt na heel lang wakker te zijn geweest, dat je gelijk heel diep in slaap valt? En dan ook heel erg kunt dromen? Ik heb een heleboel verschillende soorten spinnen voorbij zien komen. Ik ben gek van diertjes, maar die vind ik toch een stukje enger. En dan lijkt het toch zo levensecht!

Het begin van de dag

De dag begon al goed. Ik ben beroerd, en de buren begonnen gelijk om 7:00 met een hoop herrie uit boosheid. Zij mogen pesten en vervelend doen wanneer ze willen, ook als het midden in de nacht is. Ondanks dat ze aan de andere kant een oudere buurvrouw hebben. Maar als ik geluid maak krijg ik vaak gelijk reactie.

Ik snap best dat het vervelend is als je ’s nachts geluiden hoort. Maar toch vind ik het geen reden om iemand te pesten met diens ziektes. Zeker niet als je daar nog nooit gewoon over hebt geprobeerd te praten. Doordat ze zo gefocust zijn geraakt, valt elk geluidje ze op. Ook als ik heel zachtjes doe. En ik moet toch ook kunnen leven? Misschien zouden ze zelf eens oordopjes in kunnen doen? Bij de buren is er nu ook iemand verkouden en die hoest regelmatig. Dan ga ik toch ook niet iedere keer als ze hoest stampen en bonken?

Het zou best eens kunnen dat de volle agenda die ik had, weer niet doorgaat vandaag. Ik ben heel erg moe en niet fit. En… Ik denk dat de buren nog wel hun best gaan doen vandaag met pesten (en dan kan ik me moeilijk concentreren). Maar, vorige week gebeurde dat ook al omdat ik drie dagen hoofdpijn had. Zo gaat dat dus vaak als je chronisch ziek bent. Je wilt een heleboel, en soms moet je ook een heleboel, maar of het ook gaat lukken is de vraag.

Ik zou zo graag ergens willen slapen waar ik anderen niet tot last ben, en waar ik privacy heb…

 

Related Posts