Menu Sluiten

Weer proberen hulp te krijgen bij de wijkmeester

Omdat van de week bleek dat de buren nu weer op mijn dak rondhangen, om door het klapraam te kunnen gluren, en daarbij het dak lek hebben gemaakt, heb ik weer een poging gedaan bij de wijkmeester…

De wijkmeester is fan van de buurvrouw

Vorige keer bleek al dat de wijkmeester fan is van mijn buurvrouw. En het klopt, overal anders, kan ze zich heel leuk  voordoen. Daardoor is ze vrij populair. Ik heb hier ook vrienden die haar konden, en in het begin zeiden “dat is een leuke vrouw!”. Tot na een aantal maanden bleek hoe ze zich thuis gedraagt. Om die reden had ik dus specifiek naar een andere wijkmeester gevraagd. En dat kon ook, alleen zat de vorige in dezelfde ruimte, wat dan niet echt zinvol is.

Gelukkig ging een vriendin met mij mee. De vriendin die ook de verklaring omtrent de buren heeft geschreven voor de rechtszaak tegen de huisarts. Zij heeft al het een en ander meegemaakt van de buren. Dus omdat ik vorige keer niet geloofd werd, ging ze nu mee om me te steunen.

Natuurlijk doet de wijkmeester niets

In eerste instantie heb ik eigenlijk niet eens zelf het gesprek aangevraagd. Ik moest bellen met de woningbouwvereniging voor de reparatie van de lekkage. Daarbij heb ik aangegeven dat de buren de schade hebben veroorzaakt. (En niet voor de eerste keer, ze hebben al diverse malen ingebroken en zelfs gaten in mijn buitenmuur geboord). Degene aan de telefoon heeft het doorgegeven bij de wijkmeesters, en zo werd ik door hun gebeld. Toen dacht ik, laat ik het maar weer eens proberen.

Eigenlijk zei de wijkmeester waar we aan tafel zaten gelijk al, dat is voor de politie. Waarop wij zeiden niet waar. Het zijn uw huurders. Maar stalking en vernieling is voor de politie. Prima, maar die doen niets. En de overlast is voor jullie. Dat ging zo een aantal keren door, tot ze inderdaad toegaf dat de overlast voor hun was. Maar daar deden ze niets mee.

Toen kwam nog even de andere wijkmeester erbij (degene die fan is van mijn buurvrouw). Die probeerde het voor haar op te nemen met opmerkingen als “ze weet vast niet wat haar dochters doen”(en daarvoor zei hij dat dat wel haar verantwoordelijkheid was). En “ze werkt wel op een kinderdagopvang hoor!”. Waarop ik dus zei “dat is juist zo erg, want in de buurt leren ze die kinderen pesten en stenen tegen iemands huis gooien”. Daarop had hij niets te zeggen.

De wijkmeester haalt de vorige buurvrouw erbij

Ondertussen begon ik heel erg kwaad te worden. Het gebeurd al zolang, dat ik er heel emotioneel onder ben. Daardoor was ik, laten we zeggen, niet echt vriendelijk meer. Toen de wijkmeester met nog een aantal van die “zinvolle” opmerkingen kwam, moest ik lachen. En begon hij te klagen dat ik hem niet mocht uitlachen. Het was niet echt een gesprek meer.

Hij maakte nog de opmerking “de vorige buurvrouw kon ook niet met u leven,  omdat u overal over klaagde”. Ja, gek hé, als je (onder andere) vanaf 06:30 t/m 03:00 in de harde muziek zit? Letterlijk aan 1 stuk door? Ik gaf aan dat we toen ontdekte (samen met de wijkmeester was ik daar toen achter gekomen!), dat ze haar vorige drie buren, op haar vorige adres, ook weg had gepest. Oja, daar had hij ook niets meer op te zeggen.

Het enige wat aangeboden wordt, is bemiddeling

Uiteindelijk zei hij “maar u wilt niks, u wilt niet in bemiddeling!”. Nee, ook zo gek. Ten eerste mag je niet in bemiddeling met dit soort mensen. Ze hebben er  lol  in om een ander het leven zuur te maken, en zo geef je ze nog meer informatie om dat te doen. Ten tweede zijn ze nooit eerlijk. Waardoor er ook niets op te lossen valt.

In de eerste maanden kon ik redelijk overweg met de buurvrouw. Ik heb haar uitgelegd dat ik gezondheidsproblemen heb, door de fouten van een arts. En dat ik daardoor o.a. meerdere slaapstoornissen heb, en bijvoorbeeld lawaai maak in mijn slaap. Ik heb haar zeker 10 keer gevraagd of ze ergens last van hadden. (Vooral toen het pesten begon). Maar altijd was het antwoord “Nee hoor, wij horen nooit wat!”. Ook gevraagd of als er dan wel eens iets was, of ze dan alsjeblieft gewoon naar me toe wilde komen. Ook dat heeft ze nooit gedaan.

Meerdere malen heb ik de buurvrouw gevraagd of er iets was

Nadat haar dochters en vriendjes een aantal keren bij me in hadden ingebroken (terwijl ik onder de douche stond en lag te slapen), was ik het zat. Ik heb de buurvrouw toen nog een brief geschreven met de mededeling dat het nu wel klaar was. En als ze problemen met me had, dat ze dat moest zeggen. En als ze dat voor mij op papier wilde schrijven, dat ik dan misschien sneller zou kunnen verhuizen via de rechtszaak. (Dan zouden ze dus eerder van me af zijn).

Maar ook daar kwam geen antwoord op. Het enige wat ik eens gehoord heb door het open raam, was dat ze de brief met een vriendin besprak. Die zei tegen haar ” misschien zijn ze nu dan toch eens te ver gegaan”. Dus zou ze er niets van weten? Misschien. Ik kon ook horen dat ze het haar dochters vroeg, en die zeiden heel serieus dat ze dat natuurlijk niet zouden doen. Toen moeders daarna boos de tuin in ging om naar mijn open raampje te schreeuwen, kon ik de dochters binnen horen lachen, zo van dat hebben we mooi voor elkaar.

Geen hulp

Al  met al, alles wat ik probeer, er komt geen hulp in deze situatie. De politie doet helemaal niets, en de wijkmeesters ook niet. Bovendien zijn de buren niet de enigen. Wel degenen waar ik  op het moment het meeste te maken heb. Maar er zijn nog 2 andere groepen die me constant stalken als ze de kans krijgen. Vooral als ik aan het “kamperen ben”.

Alles is al geprobeerd. Maar door o.a. de slaapstoornissen, krijg ik overal problemen. Ik ben er al voor verhuist heb (binnen budget) zoveel mogelijk geïsoleerd en heb zelfs 2 jaar lang de warmere periodes gekampeerd. Wat me heel veel moeite kost. Maar overal komen er problemen door mijn klachten.

Als ik verhuis, binnen mijn budget, zal dat waarschijnlijk weer hetzelfde verhaal worden. Bovendien heb ik  geen geld om te verhuizen, en geen hulp (Je sociale wereld wordt steeds kleiner in een dergelijke situatie) . De laatste keer had ik daarom al hulp van een stichting, die ook veel dingen liet zitten. Er zijn nu nog dingen van de vorige verhuizing niet in orde.

De enige mogelijk die over is, om te verhuizen naar een passende woning, is de rechtszaak…. Tenzij er door een wonder een vrijstaand huisje te huur is binnen mijn budget. En dan nog met allerlei opties. Zoals het mag niet vlak aan een drukke weg zijn… (In de flat zat ik 10 meter van de straat en 2 hoog, en belden er ook steeds mensen ’s nachts vanaf straat aan omdat ze me hoorden als ik sliep…).

Kijk ook eens naar deze pagina, voor het hele verhaal dat vooraf ging…

Related Posts